داریوش پیرنیاكان" در نشست پژوهشی موسیقی ردیفی در بیست و یكمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر گفت: بداهه نواز باید به ردیف سازهای موسیقی و تكنیك های موجود در آن احاطه داشته باشد تا به یك بیان مستقل برسد و بتواند در لحظه خلق كند. "محسن نفر"،آهنگساز و نوازنده تار در ادامه صحبت های "پیر نیاكان" افزود: قبل از هر چیز باید به املای واژه بداهه توجه كرد، چون ارتباط مستقیم میان زبان و تفكر وجود دارد و امری اثبات شده است .بداهه به معنای ناگاه آمدن ، بدون آمادگی قبلی وارد شدن و حاضر جوابی و بی اندیشه سخن گفتن است. ما در بداهه نوازی با فضایی روبرو هستیم كه بدون دیدن نتی در لحظه قطعه را می سازیم و آن را اجرا می كنیم. وی با اشاره به اینكه تاریخ بداهه نوازی در ایران به لحاظ زمان پیچیدگی دارد، اظهار داشت : طبق قول مورخان در دوره قاجار مرحوم "علی اكبر خان فراهانی" فرهنگ شفاهی را به موسیقی ایران ارائه كرد كه مایه ابداع او بوده است.اما سند دیگری وجود ندارد كه این هنر به "علی اكبر خان فراهانی" به ارث رسیده یا اینكه ابداع خودش بوده است. بنابراین موضوع تاریخ بداهه نوازی امری مسكوت است .همچنین این مساله روشن نیست كه در دوره قاجار ردیف های موسیقی توسط "فراهانی" ساماندهی شده یا نه ؟